در آتلانتا که بودیم اوج حملات تبلیغاتی بر علیه ایرانیها و اهالی خاورمیانه براه افتاده بود و اداره مهاجرت آمریکا دستگیری افرادی را که کوچکترین مشکل اقامتی داشتند آغاز نموده بود بنابراین پوشش رسانه ای مثبت در رابطه با ایرانیها به ندرت مورد توجه قرار می گرفت.از آنجا که مرکز شبکه ی خبری ‍CNNدر آتلانتا قرار دارد بهترین فرصت بود تا خبری مثبت و خلاف اخبار رایج روز از ایرانیها پخش بشود،لذا خانم خسروی از هموطنان عزیزمان که ریاست بخش بین الملل CNNرا نیز داراست ترتیب چندین گفتگوی خبری زنده را در استودیوی خبری و در بخشهای مختلف دادند که از بازتاب خوبی نیز برخوردار گردید و بویژه برای ایرانیها  چشمگیر بود و تا اندازه ای برای زمانی کوتاه فضای متفاوتی را رقم زد،اما برخوردهای خبری در مورد ایرانیان کم و یا بگونه ای است که حتی ما را کشوری عربی می دانند.

                                 عنوان شعر:  انتخابات و رای خران

باز   باران   بلای    عقلا       می آید                          عاقلا  عقل رها کن  که  بلا  می آید

انتخابات مگو، صوم و صلاة  علماست                         که به این هلهله و صوت وصلا می آید

عهد پرتابی فحش و بد وبیراه  گذشت                         نوبت  فلسفه  و پرت و  پلا     می آید

پای صندوق، خرک سازی و آخوربندیست                     که   خـران  حضرات  وکلا   می آید

معترض گو دهنت وا نشود کز نحسی                          سنگباران نکنی   قحط و غلا می آید

لاشخـواران  دم خر کرده  خلال دندان                          چه دهانی که ازاو بوی خلا می آید

وکلا یاد وطن کرده و  با کیسه ی پول                           کاروانیست که با  برق و جلا می آید

کیمیاخانه بگو مجلس شورا، که وکیل                         مس و تس  می رود آنجاو طلا می آید

شیخ ما بر  خر دجال ـ  خرافات سوار                          ریش پف کرده و با صل علی  می آید

من به حیرت که خدایا شب باران و رحیل                     کی خر  ما  به  در از  این گل و لا می آید؟!

حزب هم  دایر و   کابینه ی  تشریفاتی                        گه علی می رود و گاه علا  می آید

من که فاضل نیــم،این میکشم از فضله ی موش          تا بدانی چه به روز فضلا می آید

شهریار! آنچه بلا می رسد از حق،یـکراست                 به در خانه ی ارباب ولا می آید

همه جاي آمريکا حال و هواي سال نو ميلادي , کريسمس و تعطيلات را دارد. فروشگاهها با تبليقات و تخفيفهاي ويزه سعي در کشاندن مردم به مراکز خريد دارند هر چند كه وضع اقتصادي چندان خوب نيست, و ملت مانند سالهاي پيش خريد نمي کنند ،البته مردم پول دارند اما ترس از آينده موجب مي شود كه کمي با احتياط خرج کنند. اما باز همه جا بوي سال نو و عید مي دهد  و مردم جلوي منازل را اينگونه تزيين نموده اند.

من الان در واشنگتن هستم. جاي دوستان اينجا خاليست مناظر پاييزي اين قسمت از امريکا بسيار ديدنيست که البته هوا  يکماهي زودتر از معمول رو به سردي گزاشته است ،اگر امکان داشت حتماً چند عکس از آنها را در وبلاگ خواهم گزاشت.ضمنا از آنجا که به تايپ فارسي دسترسي ندارم بنابرين بروز کردن برايم دشوار است .شاد وپيروزباشيد

زمانی که وارد واشنگتن شده بودیم،طبق معمول همه شهرهای دیگر،اولین جایی که به سراغش رفتیم ساختمان کاپیتال بود که برخی در ایران آنرا با کاخ سفید اشتباه می گیرند.پس از گشتزنی در اطراف زیبای ساختمان که پر از گلکاریهای زیبا و حوضچه های بزرگ آب است،گوشه ای را برگزیده و به گرفتن عکس و فیلم مشغول شدیم که در همین حین خانمی که توجهش به ما جلب شده بود نزدیک شده و پس از کمی گفتگو با احساس خاصی افزود که:همه چیز را که از رسانه ها و.... فراموش کنید،اصل مردمند که ما مردم هم خواهان صلح و دوستی با همه انسانها هستیم.این نکته ای که بود که بارها و بارها در برخورد با مردمان مختلف از زبان آنها می شنیدیم.امیدوارم که روزی به آن نقطه ای برسیم که هیچ خونی در هیچ جای جهان به هر بهانه ای ریخته نشود.

پ ن:برای انجام کاری اضطراری مجبور شدم سفری کوتاه به دبی بکنم.در آن برهوت چه تشکیلاتی به هم زده اند و ارز کشورمان چقدر بیهوده در امارات دود می شود و هوا می رود.تا کی باید شاهد فرار  سرمایه های انسانی-،مالی و ملی باشیم؟؟!!نکته غم انگیز این بود که پس از بازگشت،در فرودگاه امام ۲ساعت منتظر تاکسی شدیم(فرودگاه بین المللی بدون هواپیما بود حالا بدون تاکسی هم شده!!!) این است مدیریت قرن ۲۱

در واشنگتن که بودیم،به همت برخی از دوستان ایرانی و در راس آنها آقای سرشار مراسمی در جهت تجلیل و همچنین پشتیبانی از حرکت ما با عنوان جشن صلح در هتل برگزار گردید که ایرانیان بسیاری با دیدگاهها و مرامهای گوناگون در آن شرکت جسته بودند.از شخصیتهای فرهنگی-سیاسی مانند خانم مهرانگیز کار گرفته تا افراد ورزشی مانند نابغه کشتی ایران استاد عبدالله موحد. مراسم بسیار آرام و خوبی بود که تاثیر زیادی در ادامه راه ما داشت و حضور آن تعداد هموطن نازنین که وقت و انرژی خود را گذاشته و در حرکت نمادین ما سهیم شدند برای همیشه در ذهن ما به نیکویی به  یادگار خواهد ماند. فضا به قدری صمیمانه بود که غم غربت را به کلی از یادها می برد و از اینکه چنین هموطنان و دوستانی داشتیم بسیار خوشحال بودیم.در روزهای پس از مراسم  نیز آنگونه که در رسانه های فارسی زبان منطقه درج شده بود،تنها مراسمی بوده که ایرانیان از هر طیف فکری و با هر سلیقه ای در آن گرد آمده بودند و هیچ حرف و حدیث و اختلافی هم پیش نیامده بود.ضمن سپاس از هم میهنان نازنینمان،امیدوارم که این عزیزان همواره شاد و تندرست باشند.