راستی باز هم شانس آورده ایم که از اینگونه بلاها در کشور ما یافت نمی شود وگرنه معلوم نبود با این مدیریتهای هردمبیلی چه بر سر مردم می آمد.ما این همه گاز داریم و  در این هوای سرد در کردستان دچار قطعی گاز می شوند،شاید هم خانه گرم حق مسلم ما نیست.

ایرانیهایی که به هر دلیلی از ایران بیرون می روند،ناچارند برای گرفتن اقامت در کشورهای خارجی دلیل قانع کننده ای به اداره مهاجرت آن کشور برای ماندن ارائه دهند.از دلایل سیاسی گرفته تا مسایل اجتماعی، کار، ازدواج و غیره.

یکی از ویژگیهای هر سفری دیدن آدمهای گوناگون است با خصوصیات خاص خودشان.ما هم  یکی از اصلی ترین اهدافمان در طول سفر این بود که با آدمهای مختلف و مرامهایشان آشنا بشویم.مثلا ما به معابد زیادی سر زده ایم،از معبد سیکها گرفته تا بودایی،بهایی،هندوها،موش پرستان، آلت پرستان،کلیساهای شاخه های متعدد مسیحیت،مساجد،خانقاههای مکاتب مختلف و غیره که در بسیاری از این مکانها دعوت به دینشان هم می شدیم و گاهی هم بحثهای طولانی صورت می گرفت و در موارد اندکی به دلخوری طرف مقابلمان نیز می انجامید(هر چه باشد ما دیگر برایمان عادت شده بود)ما فقط برای دیدن و دانستن  می رفتیم و صدالبته  خود را مجاز به ورود به حریم شخصی افراد و تفتیش عقیده نمی دانستیم اما وقتی ما را به کیش و آیینشان دعوت می کردند ناچار بودیم که از ابهامات سوال کنیم و اینجا بود که دلخوری پیش می آمد.

 و اما یکی از این مکانها که رفتیم برایمان بسیار جالب و در عین حال عجیب بود. به کلیسایی ایرانی دعوت شدیم و گمان می کردیم که با هموطنان ارمنی و مسیحی روبرو خواهیم شد.زمانی که وارد کلیسا شدیم مراسم آغاز گردیده بود و ما هم طبق عادت آرام در ردیف آخر مجلس نشستیم تا مراسم را بر هم نزده باشیم.وقتی وعظ و دعا و...تمام شد،جناب کشیش با صدا کردن اسامی برخی حاضران از آنان خواست که بخشهایی از کتاب مقدس را بخوانند و اینجا بود که بهتمان گرفت (زیرا قبلا در این مورد چیزهایی شنیده بودیم اما به چشم ندیده بودیم) .نامها،اسامی عربی و مسلمانی بودند. محمد،جواد، علیرضا و حسین و... در حال خواندن انجیل بودند. کاری به اینکه هر کس می تواند هر دینی را برگزیند ندارم و یا کاری هم به این ندارم که می گویند مسلمان زاده حق گرویدن به دین دیگری را ندارد.فقط از این در تعجب بودم که انسان برای رهایی از شرایطی خاص و پذیرفته شدن در جامعه ای جدید چه کارها که نمی کند!

وقتی مراسم مذهبی تمام شد و با هموطنان حاضر در مجلس گرم صحبت شدیم،در لابلای صحبتها  آرام می گفتند که برای خاطر گرفتن گرین کارت در ظاهر به مسیحیت گرویده اند وگرنه قلبا مسلمانند،یکی هم به طنز گفت که:محمد که برای ما کاری نکرد لااقل عیسی یک گرین کارت برایمان می گیرد!برخی هم می گفتند که قلبا به مسیح گرویده اند و رستگاری را در آن یافته اند.

بعدها در جاهایی دیگر با افراد قدیمی تری که برای خاطر اقامت تغییر مذهب داده بودند برخورد کردیم که همه تیپی هم بینشان دیده می شدند.برخی پس از گرفتن گرین کارت،قید کلیسا و کلا مذهب را زده بودند،یکی دیگر در عقیده جدید راسخ بوده و عباداتش را کامل بجا می آورد  و حتی دو نفری را دیدیم که کشیش و پدر روحانی هم شده بودند و البته اسم اسلامی را هم عوض کرده بودند،عده ای هم احساس گناه شدیدی می کردند و برای رهایی از این احساس گناه و طلب آمرزش و بخشش تمام نکات ریز دین اسلام را هم بطور کامل رعایت می کردند تا بقول خودشان جبران مافات نمایند....شرایط زندگی آدمی را به چه کارها که وانمی دارد!

در حاشیه این را هم بگویم که اگر می خواهید کسی از دوستانتان بویژه دوست ایرانیتان را رنجیده خاطر نکنید هیچگاه وارد بحثهای سیاسی و مذهبی نشوید.