![]() |
![]() |
|
| (آزادی بیان،حقوق زن=حقوق بشر) ای زبردست ز یردست آزار×××گرم تا کی بماند این بازار |
|
۲۹ اردیبهشت زادروز دکتر مصدق، پیشوای جنبش ملی بر دوستداران ایران و علاقمندان وی گرامی و فرخنده باد
|
|
+ نوشته شده در
چهارشنبه 30 اردیبهشت1388ساعت 10 توسط حسن علیزاده |
|
|
این شعر را آقای هوشنگ چوگانی که از شیرازی های اهل ذوق مقیم لندن هست، لطف کرده و برای ما سروده و با خط زیبایی نوشته بودند. که البته نظر لطف ایشان بود و ما اصلا قابل این تعاریف نبوده و نیستیم. غرض از گذاشتن شعر ، نشان دادن محبت هم میهنان در حق ماست که همه جوره حمایتمان کردند . دست همشون درد نکنه
|
|
+ نوشته شده در
پنجشنبه 17 اردیبهشت1388ساعت 17 توسط حسن علیزاده |
|
|
من لندن را خیلی دوست داشتم.شاید دلیلش این باشد که شباهت زیادی از نظر زنده بودن و جریان داشتن زندگی به تهران دارد.بیشتر شهرهای اروپا و به ویژه انگلیس بسیار آرام هستند و نزدیک غروب که می شود به قول معروف در خیابانها پرنده پر نمی زند و فقط رستوران ها و بارها باز هستند . این مورد در باره ی لندن و پاریس صدق نمی کند . و شبها هم خیابانها و پیاده روها پرتردد هستند . جوانان دور میدان پیکادلی گرد هم می آیند و سرزندگی موج می زند . فرصتی دست داد تا از موزه ی معروف لندن هم دیدن کنیم که البته برایمان ناراحت کننده نیز بود که آثار تاریخی کشورمان را در کشوری بیگانه به تماشا نشستیم و ناراحت تر شدیم وقتی دیدیم نامی از ایران در کنار آثار نیست و با واژه ی خاورمیانه یا دنیای اسلام از آن نام برده بودند !! و البته از آنها هیچ چیزی بعید نیست.مگر با نام خلیج فارس عناد نمی کنند ؟!!
راهپیمایی جهانی برای صلح و جهان بیخشونت طرفداران صلح قصد دارند تا صدا و قدرت خود را به رخ بکشند. صدای اکثریتی خاموش در سراسر جهان، به هم میپیوندد تا فریادی رسا و قدرتمند را در کرهی خاکی پژواک دهد. طرفداران صلح، جهان را با پای پیاده خواهند پیمود تا یادآور شوند: این جهان برای زندگی است. به این حرکت جهانی بپیوندید و صدای صلح را رساتر کنید... |
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 14 اردیبهشت1388ساعت 13 توسط حسن علیزاده |
|
|
در زمانی که ما در انگلیس حضور داشتیم گرمای بی سابقه ای جزیره را فرا گرفته بود و طبق اعلام هواشناسی رکورد بیشترین دمای هوا در ۴۰سال اخیر بود. روزنامه ی گاردین عکسی از تونی بلر (نخست وزیر وقت ) را که درون استخر تا گردن در آب فرو رفته بود روی جلدش چاپ کرده و تیتر زده بود: تنها راه فرار از گرما .!
گرمای بیش از حد برای رکاب زدن طاقت فرسا می شود زیرا در اثر تعریق بیش از حد ، نیاز به نوشیدن مایعات بیشتری می یافتیم و معمولا ناچار بودیم آبهای ولرم و گرم شده ی درون قمقمه ها را مصرف کنیم . ضمن اینکه پوستمتن نیز حسابی سوخته بود و کاملا به دو رنگ سیاه و سفید درآمده بود .
|
|
+ نوشته شده در
دوشنبه 7 اردیبهشت1388ساعت 12 توسط حسن علیزاده |
|
|
صفحه نخست پست الکترونیک آرشیو وبلاگ عناوین مطالب وبلاگ |
| درباره وبلاگ |
متولد آبان1349 اردبیل -در مدت4سال و 3ماه همراه با دوستم بعنوان اولین ایرانی دور دنیا را در 5 قاره با دوچرخه رکاب زدیم(از شهریور79 تا آذر 83) و موفق به دریافت حکم قهرمان قهرمانان از فدراسیون دوچرخه سواری شدیم. تجربیاتی را که در طول سفر بدست آوردم قادر نبودم پشت میز هیچ دانشگاهی بیاموزم و آرزو دارم که امکان انتقال آنرا به علاقمندان بیابم (از طریق چاپ کتاب و البته بدون سانسور)فیلم سفرمان هم در فستیوال میلان-آبان85-برنده دیپلم افتخار گردید. برای دیدن جزئیات-عکسها و روزنامه ها لطفا دیدن فرمایید از سایت: http://pedal4peace.free.fr
|
|
RSS
|