در واشنگتن که بودیم،به همت برخی از دوستان ایرانی و در راس آنها آقای سرشار مراسمی در جهت تجلیل و همچنین پشتیبانی از حرکت ما با عنوان جشن صلح در هتل برگزار گردید که ایرانیان بسیاری با دیدگاهها و مرامهای گوناگون در آن شرکت جسته بودند.از شخصیتهای فرهنگی-سیاسی مانند خانم مهرانگیز کار گرفته تا افراد ورزشی مانند نابغه کشتی ایران استاد عبدالله موحد. مراسم بسیار آرام و خوبی بود که تاثیر زیادی در ادامه راه ما داشت و حضور آن تعداد هموطن نازنین که وقت و انرژی خود را گذاشته و در حرکت نمادین ما سهیم شدند برای همیشه در ذهن ما به نیکویی به  یادگار خواهد ماند. فضا به قدری صمیمانه بود که غم غربت را به کلی از یادها می برد و از اینکه چنین هموطنان و دوستانی داشتیم بسیار خوشحال بودیم.در روزهای پس از مراسم  نیز آنگونه که در رسانه های فارسی زبان منطقه درج شده بود،تنها مراسمی بوده که ایرانیان از هر طیف فکری و با هر سلیقه ای در آن گرد آمده بودند و هیچ حرف و حدیث و اختلافی هم پیش نیامده بود.ضمن سپاس از هم میهنان نازنینمان،امیدوارم که این عزیزان همواره شاد و تندرست باشند.