سفر نامه دور دنیا(به۵ قاره) و روزنگاری

2خاطره از روانشاد خسروشکیبایی

safaram — Sat, 19 Jul 2008 05:58:54 GMT

ما باهم قهریم ولی باهم حرف می زنیم که...(کلام خسروشکیبایی در سریال خانه سبز)

خبر درگذشت هنرمندمان خسرو شکیبایی بسیار ناگهانی و ناراحت کننده بود.معمولا ما ایرانیها همیشه پس از مرگ آدمها به یاد آنها و خوبیهایشان می افتیم و من قصد ندارم در ستایش ایشان بنویسم ،اما خاطره ای که در تلویزیون در مورد تعظیم و احترام ایشان در مورد کشاورزان و کارگران مزرعه گفته شد باعث گردید تا ۲خاطره در مورد همین فروتنی ایشان که از هنرمندان گرامیمان بهروز وثوقی و چنگیز جلیلوند شنیده ام بازگونمایم.

۱-بهروز وثوقی تعریف می کرد که در حال تماشای گفتگوی خسروشکیبایی با جام جم بوده که ایشان در لابلای صحبتها از آقای وثوقی یاد می کنند و همین موجب می شود که برای تشکر ،تلفنی روی خط برود و برای یادآوری از قدردانی نماید،و آقای شکیبایی تا صدایشان را می شنود تمتم قد به احترام ایشان بلند شده و تعظیم می کند.

۲-آقای جلیلوند آن موقع که در تگزاس بود تعریف می کرد که پس از سالها که به ایران برگشته بود همکارانش برای تجدید خاطرات،وی را به استودیو دوبلاژ برده بودند تا یادی از گذشته بکنند و جمله ای کوتاه هم بگویند.وقتی خسرو وارد اتاق دوبله شده و ایشان را از پشت سر می بیند و می شناسد،روی زانو نشسته و پاهایش را بغل کرده و می گرید!!!

با آن صدای گرم،با آن احساسات لطیف،نگاه گویا و هنر خوبش از میان ما رفت!! روانش شاد و یادش گرامی باد

کارولینا

safaram — Thu, 19 Jun 2008 08:05:34 GMT

همانطورکه گفته ام ما دارای پشتیبانی خاص و یا حتی مدیر برنامه ی خاصی نبودیم و لذا سفرمان مصداق بارز "هرچه پیش آید خوش آید" بود.ارتباط با رسانه ها و مصاحبه ها،دیدار دوستان، ملاقاتهای رسمی و...همه به صورت اتفاقی به وقوع می پیوست.ایرانیها را هم اکثرا از طریق پست الکترونیکی که برایمان ارسال می کردند و یا معرفی دوستان ایرانی دیگر پیدا می کردیم و به مراکز ایرانی هر منطقه ای معرفی می شدیم و یا از طریق رسانه ها برایمان پیغام ارسال می کردند و یا دعوتمان می نمودند.یکی از این موارد در شهر شارلوت رخ داد،بدینگونه که بانویی با تلویزیون تماس گرفته و شماره تلفنش را گذاشته بود تا هنگام عبور از شارلوت مهمانشان باشیم.نزدیک شارلوت که برای ناهار توقف کردیم و قصدمان هم گذر از شارلوت بود لذا برای سپاسگزاری از لطف آن هموطن به شماره شان زنگ زدیم که تشریف نداشتند و پیغام گذاشتیم.وقتی از مرکز شهر شارلوت رد می شدیم مجددا زنگ زدیم و پس از تعارفات اولیه و اظهار تشکر،قصد خداحافظی داشتیم که گفتند باید شب را همانجابمانیم چرا که بلافاصله پس از شنیدن پیغام ما به ایرانیها اطلاع داده اند و برنامه ی مراسم استقبال و جشنی هم در نظر گرفته اند...

کابوی

safaram — Tue, 10 Jun 2008 08:27:18 GMT

رکاب زدن در جنوب آمریکا هم حال و هوای خاصی داشت.اولا که مردمش روی آمریکایی بودن متعصبند و دیگر اینکه شغل اکثرشان دامپروری و کشاورزی است.کابوی بودن برایشان خیلی هم ارزشمند است و سعی می کنند که همه جا هم اثرات کابویی دیده شود.در سرویسهای بهداشتی بجای نوشتن آقا و خانم نوشته اند: cowboy-cowgirl از پوشش گارسونهای رستوران گرفته تا نام غذاهای سرو شده مانند استیک کابوی سایز نیز رد پای کابویی دیده می شود.آمریکاییها هر چیزی را در اندازه ی بزرگش دوست دارند، از ماشینهای شاسی بلند گرفته تا خانه های بزرگ و دلباز و....اما همین مردمی که به تعصب و نژادپرستی متهم می شوند حداقل در برخورد با ما خیلی مهربان بودند و بارها ما را به خانه هایشان در دل مزارع دعوت می کردند و برخوردشان

فوق العاده خوب بود.

جنوبیها

safaram — Sun, 25 May 2008 20:08:18 GMT

پس از آنکه از آتلانتا و ازپیش دوستان عزیزی مانند مجید و هاشم و خانواده هایشان و دیگر دوستان خوب ایرانی حرکت نمودیم،ادامه مسیرمان بطرف جنوب آمریکا بود و بدین ترتیب هر چه بیشتر پیش می رفتیم با آدمهای جالبتر و قدیمی تر آمریکایی برخورد می نمودیم که در نوع خودش جالب بود.بارها از ما سوال می شد که از کجا می آییم و وقتی نام ایران را می گفتیم و حتی برایشان توضیح هم می دادیم باز هم ایران را نمی شناختند و در نهایت می گفتند:پس از آنسوی آبها آمده اید!یا برخی هم به شوخی می گفتند که ما جنوبی هستیم و اطلاعات زیادی نداریم!البته این نکته را یادآور شوم که در سفر اخیری که چند ما پیش به آنجا داشتم دریافتم که آمریکاییها خاورمیانه و بویژه ایران را هرچند سطحی می شناسند(البته از روی خبرها و با دیدگاهی منفی)و از تاریخمان هم هیچگونه آگاهیی ندارند.تازه اگر هم داشته باشند از روی فیلمهایی مانند بربرها و ۳۰۰ و غیره است!!!! بحث رقابتهای انتخاباتی هم که حسابی روی ایران متمرکز شده و باعث افتادن نام ایران بر سر زبانها شده است.عامه ی آمریکاییها به دلایل گوناگون خیلی از دنیای بیرون آگاهی ندارند که همین خصلتشان در فیمهای کارتونی معروفی مانند سیمپسونها به مسخره گرفته می شود یا کاناداییها برایشان جک درست می کنند.

کشاورزی در آلاباما می گفت که من فقط یکبار خارج رفته ام و منظورش هم از خارج ایالت همجوارشان جورجیا بود!!! از دلایل این ویژگی شاید یکی مربوط به درگیری بیش از حد شغلی آنها و نداشتن وقت باشد،دیگر اینکه امکانات تا حدودی در همه جا فراهم است و محرومیت آنچنانی ندارند.کم اطلاعیشان نسبت به دنیای خارج هم شاید ناشی از این باشد که خود را بسیار پیشرفته می دانند و نیازی به شناختن دنیای دیگر که در سطحی پایین تر از آمریکا هست نمی بینند.مانند بسیاری از ما که مثلا اطلاعات کمی در مورد بورکینافاسو-آنگولا یا گینه بیسائو داریم.البته این نظر شخصی من است که شاید درست هم نباشد و استدلال شخصیم هم بخاطر تیراژ بالای چاپ کتاب و سرانه ی مطالعه در این کشور هست.

safaram — Tue, 08 Apr 2008 09:48:18 GMT

در آتلانتا که بودیم اوج حملات تبلیغاتی بر علیه ایرانیها و اهالی خاورمیانه براه افتاده بود و اداره مهاجرت آمریکا دستگیری افرادی را که کوچکترین مشکل اقامتی داشتند آغاز نموده بود بنابراین پوشش رسانه ای مثبت در رابطه با ایرانیها به ندرت مورد توجه قرار می گرفت.از آنجا که مرکز شبکه ی خبری ‍CNNدر آتلانتا قرار دارد بهترین فرصت بود تا خبری مثبت و خلاف اخبار رایج روز از ایرانیها پخش بشود،لذا خانم خسروی از هموطنان عزیزمان که ریاست بخش بین الملل CNNرا نیز داراست ترتیب چندین گفتگوی خبری زنده را در استودیوی خبری و در بخشهای مختلف دادند که از بازتاب خوبی نیز برخوردار گردید و بویژه برای ایرانیها چشمگیر بود و تا اندازه ای برای زمانی کوتاه فضای متفاوتی را رقم زد،اما برخوردهای خبری در مورد ایرانیان کم و یا بگونه ای است که حتی ما را کشوری عربی می دانند.

هر روزتان نوروز نوروزتان پیروز

safaram — Sat, 22 Mar 2008 10:39:18 GMT

در هر جای دنیا که هستید، نوروزی پر از شادی برایتان آرزو میکنیم و برای ایران عزیزمان و جهان پرآشوب، سالی پر از شادی همراه با صلح

اندر دل من مها دل افروز تویی یاران هستند لیک دلسوز تویی
شادند جهانیان به نوروز و به عید عید من و نوروز من امروز تویی

هر روزتان نوروز نوروزتان پیروز

استادشهریار و انتخابات

safaram — Fri, 29 Feb 2008 07:15:18 GMT

از آنجا که این روزها سریال تلویزیونی استاد شهریار از تلویزیون پخش می شود و البته تحریفهای گاه و بیگاهی هم در پرداخت داستانی آن مشاهده می گردد،بر آن شدم تا دوباره سراغ دیوان استاد رفته و به کنکاش در آن بپردازم.جدای از مشاهده تفاوت داستان کتاب با سریال،به سروده ای از استاد در مورد انتخابات فرمایشی آن دوران برخوردم که آنرا با اندکی تخلص می نویسم.

عنوان شعر: انتخابات و رای خران

باز باران بلای عقلا می آید عاقلا عقل رها کن که بلا می آید

انتخابات مگو، صوم و صلاة علماست که به این هلهله و صوت وصلا می آید

عهد پرتابی فحش و بد وبیراه گذشت نوبت فلسفه و پرت و پلا می آید

پای صندوق، خرک سازی و آخوربندیست که خـران حضرات وکلا می آید

معترض گو دهنت وا نشود کز نحسی سنگباران نکنی قحط و غلا می آید

لاشخـواران دم خر کرده خلال دندان چه دهانی که ازاو بوی خلا می آید

وکلا یاد وطن کرده و با کیسه ی پول کاروانیست که با برق و جلا می آید

کیمیاخانه بگو مجلس شورا، که وکیل مس و تس می رود آنجاو طلا می آید

شیخ ما بر خر دجال ـ خرافات سوار ریش پف کرده و با صل علی می آید

من به حیرت که خدایا شب باران و رحیل کی خر ما به در از این گل و لا می آید؟!

حزب هم دایر و کابینه ی تشریفاتی گه علی می رود و گاه علا می آید

من که فاضل نیــم،این میکشم از فضله ی موش تا بدانی چه به روز فضلا می آید

شهریار! آنچه بلا می رسد از حق،یـکراست به در خانه ی ارباب ولا می آید

شرمندگی از تاخیر

safaram — Mon, 28 Jan 2008 08:23:18 GMT

پس از مسافرت آمریکا و نیز مسافرتهای متعدد کاری به دبی،خوشحالم که فرصتی دست داد تا سری به نت بزنم.مدتها بود که بدلیل شلوغی سرم،فرصت این کار را نداشتم...سرما و مشکلات ناشی از آن مانند بی گازی از یک طرف و همزمان شدن سفرهای اجباری من هم با این مشکلات جانبی اش از سوی دیگرحسابی کلافه کننده بود.بسته شدن راهها، لغو شدن پروازها،مشکل تردد چندین باره در مسیر فرودگاه امام که خود معضلی هست بزرگ.به هر حال هر چه بود گذشت و امیدوارم که نوشته ها را بطور منظم دوباره پی بگیرم.برای همه دوستان گرامی بهترینها را آرزو مندم.

کریسمس

safaram — Fri, 07 Dec 2007 08:13:18 GMT

من الان در آتلانتا هستم، ديدن دوستان عزيز پس از مدتها واقعا دلنشين است.دوستاني واقعي.

همه جاي آمريکا حال و هواي سال نو ميلادي , کريسمس و تعطيلات را دارد. فروشگاهها با تبليقات و تخفيفهاي ويزه سعي در کشاندن مردم به مراکز خريد دارند هر چند كه وضع اقتصادي چندان خوب نيست, و ملت مانند سالهاي پيش خريد نمي کنند ،البته مردم پول دارند اما ترس از آينده موجب مي شود كه کمي با احتياط خرج کنند. اما باز همه جا بوي سال نو و عید مي دهد و مردم جلوي منازل را اينگونه تزيين نموده اند.

جشن آذرگان

safaram — Sat, 01 Dec 2007 23:40:18 GMT

در سالنامه ایرانی (3745) این روز بنام جشن آذرگان نامگذاری شده است.

واژه آذر اوستایی و به چم (معنی) آتش است و یکی از چهار آخشیج (عنصر) بنیادین و پاک نزد نیاکان ما بوده است.

از آنجا که آتش بهترین و تیزترین آخشیج پاک کننده و همچنین گرما می باشد، از دیر باز نزد ایرانیان گرامی بوده است، از همین روی نیاکان ما، آتش را به نمایندگی "پاکی" همچو پرچمی در آتشکده ها نگه می داشتند و هرگز آتش پرست نبوده اند.

نیاکان ما و زرتشتیان امروز در جشن آذرگان مانند دیگر جشن ها با جامه آراسته و پاک به آدریان ها می روند و با خواندن آتش نیایش، بخشی از اوستا، اهورامزدا را سپاس گفته و پس از نیایش به شادی می پردازند.

آتشكده آذر فرنبغ- فيروز آباد ، فارس -عكس: حسين كريم زاده